Podążać tam gdzie jeszcze żaden twórca gier nie odważył się postawić stopy – takie motto zdaje się przyświecać niektórym niezależnym twórcom gier. Eksperymentować, szukać nowych form i tematów. Iść pod prąd trendom, wracać do schematów, z których nikt już nie korzysta... Tacy twórcy nie czują na karku gorącego oddechu wydawcy, który dyktuje im co i jak mają robić. Wydawcy, który nigdy nie zaryzykowałby raczej tworzenia gry z… zabijaniem dzieci w tle. A Edmund McMillen i Florian Himsl się na to odważyli a na dokładkę wstawili nieco odwołań do Starego Testamentu.

Fabuła gry przedstawia się następująco - Isaac wraz  z matką mieszkali razem w małym domku. On zajmował się głównie, jak to małe dziecko, zabawkami a jego matka spędzała czas oglądając programy religijne w telewizji. Prowadzili proste życie i byli z niego zadowoleni. Idylla skończyła się jednak gdy mama Isaaca usłyszała głos. Głos, z góry, który twierdził, że jej syn jest skażony grzechem. Aby ocalić jego duszę usunęła z życia dziecka wszystko co było złe, w tym zabawki. To jednak nie wystarczyło. Głos rozkazał jej odciąć go od wszelkiego zła. Więc ta zamknęła go w pokoju. Myliłby się ten co myśli, że to koniec udręk biednego dziecka. Głos rozkazał matce bowiem zabić swojego syna tak by udowodniła ona swoją wiarę niczym biblijny Abraham. Isaac widzi przez dziurkę od klucza co się święci i w panice szuka jakiejś drogi ucieczki. Trafia na ukryte drzwi do piwnicy i w ostatniej chwili ucieka wskakując w ciemną dziurę. Tak trafiamy właśnie do świata gry.

Świat The Binding of Isaac jest dość oryginalny choć wyraźnie widać na czym się wzorowano. Dwuwymiarowa piwnica Isaaca to pięć poziomów do przejścia. Każdy generowany jest losowo i składa się z kilku pokojów. W (prawie) każdym z nich znajdziemy kilku wrogów do pokonania. Nie da się opuścić pokoju dopóki przynajmniej jeden przeciwnik się porusza.  Trzeba jednak uważać bowiem śmierć oznacza konieczność zaczynania od samego początku - jak za starych dobrych czasów. Za oczyszczenie pokoju otrzymamy nagrodę. Może to być moneta, bomba lub klucz. Pieniądze przydadzą się do kupna dodatkowego życia i innych dodatków w specjalnych pokojach-sklepach. Bomby dobre są do torowania sobie drogi przez zwały gruzu blokujące dostęp do różnych bonusów. Natomiast klucze jak to klucze służą do otwierania skrzyń i drzwi. Wszystko to bardzo przypomina klasyczne gry RPG z NES’a jak na przykład Legend of Zelda.

Czy The Binding od Isaac to gra RPG? Bardziej zręcznościowa z elementami RPG. W trakcie naszych podróży po piwnicach znajdziemy różne przedmioty, które poprawią nasze statystyki, lecz nie mamy wpływu na to jak to zostanie wykorzystanie. Wszystko generowane jest losowo włącznie z przedmiotami, które znajdziemy. Nie są to zresztą zwykłe przedmioty. Zamiast tradycyjnych zbroi i mieczy znajdziemy na przykład szpilki albo… wieszak. Wszystko jednak pomaga nam w walce i charakteryzuje się często różnymi efektami specjalnymi. W samej walce liczy się przede wszystkim refleks. Nasz bohater strzela czymś, co wygląda jak łzy. Są one najwidoczniej na tyle silne, że potrafią zniszczyć napotkanych przeciwników z dużymi bossami na końcu każdego poziomu włącznie. Jak na prawdziwą klasyczną grę przystało to śmierć jest ostateczna i wymaga rozpoczęcia rozgrywki od początku. Wielu może to zrazić, choć w ciągu lat 80-90-tych zeszłego wieku jakoś dało się z tym żyć a samoistnie odnawiające się zdrowie to wymysł całkiem nowy.

Jak już wspomniałem Issac znajduje po drodze różne przedmioty, niektóre od razu poprawiają statystyki postaci, inne można wykorzystać w walce. Niestety nie są one opisane w żaden sposób w grze. Więc albo idziemy w ciemno i uczymy się na błędach albo przerywamy rozgrywkę by sprawdzić co na ten temat ma do powiedzenia Google. Może to irytować zwłaszcza, że jednocześnie możemy posiadać tylko jeden przedmiot.  Skoro już narzekam to The Binding of Isaac przypomina nieco grę we flashu, która z jakichś przyczyn przewędrowała z przeglądarki do samodzielnej aplikacji. Ma ona wszelkie cechy takich gier ot prosta rozgrywka – biegamy i strzelamy. Zresztą jej twórcy właśnie przy tworzeniu gier we flashu zjedli pierwsze zęby.  Rozumiem, że niektórzy wolą bardziej wyrafinowaną rozgrywkę.

Co mi się podoba w tej grze? Przede wszystkim klimat. Przygody Isaaca w ciekawy sposób nawiązują do tematów biblijno-religijnych, lecz nie naruszają żadnych świętości na tyle bym mógł się poczuć urażony. Treść gry ma bardziej intrygować niż szokować. Autorzy wykazali się niemałą kreatywnością tworząc przeróżne potwory, które napotkamy na swojej drodze. Zmutowane dzieci, potwory, insekty z głowami ludzi, krew i wnętrzności – to chleb powszedni biednego Isaaca. Wszystko utrzymane jest na szczęście w przyjemnej dla oka stylistyce. I do tego niezła ścieżka dźwiękowa, niezbyt urozmaicona, lecz idealnie pasująca do gry.  Mnogość przedmiotów i możliwych zakończeń skłania do wielokrotnego zaglądania do piwnicy pod domem matki Isaaca.

Jeśli szukacie niecodziennej rozrywki, czegoś nietypowego a jednocześnie nawiązującego do dobrze znanych wzorców sprzed wielu lat to The Binding of Isaac jest grą dla Ciebie. Omijaj ją szerokim łukiem jeśli gra bez shaderów dla Ciebie nie istnieje.  Jest to bardzo ciekawa gra, która pokazuje, że z dobrym pomysłem nie potrzeba ogromnego budżetu. Jeśli masz ochotę zanurzyć się w nietypowych klimatach choć na chwilę to ta gra będzie dla Ciebie w sam raz. Zwłaszcza za tą cenę…
 

Plusy:

• Powrót do przeszłości
• Nietypowa stylistyka
• Proste zasady

Minusy:

• Wygląda jak gra na przeglądarkę
• Krótka
• Brak opisów znajdowanych przedmiotów

Ocena:

7/10